Po wojnie, głównie dzięki inicjatywom członków Legionu Maryi kaplica została znacznie upiększona. W 1950 wykonana została przez Marco Montebello figura Maryi i umieszczona w pustej dotąd niszy na fasadzie. W 1977 lokalny artysta Rosario Zammit wykonał obrazy na suficie. Przedstawiają one Siedem boleści Matki Bożej. Wykonano nową nawierzchnię w kaplicy, odrestaurowano obraz tytularny z rzeźbioną ramą i złoceniami. Zwiększono także liczbę miejsc siedzących w kaplicy oraz zainstalowano nowy system wymiany powietrza. Wprowadzono także pewne zmiany konstrukcyjne, powiększając tylne okna, aby zapewnić świątyni więcej światła.
Architektura Wygląd zewnętrzny Fasada kaplicy jest prosta, a jedyną ozdobą, jaką posiada, jest kamienna statua Matki Boskiej umieszczona w prostej, łukowato zwieńczonej niszy. Fasada jest podwyższona za pomocą dwóch niskich stopni prowadzących do głównego i jedynego wejścia do kaplicy. Dach kaplicy jest skośny i ozdobiony dwiema kulami ustawionymi na niewielkich kwadratowych cokołach, które zdobią końce dachu. Na szczycie fasady dzwonnica typu bell-cot. Przed kościołem jest niewielki placyk (zuntier) otoczony murkiem.