Opistosoma miała na wierzchu co najmniej osiem dobrze zesklerotyzowanych, dużych tergitów, mających od jednej do trzech par długich szczecinek w częściach tylnych. Kądziołki przędne leżały w środkowej części opistosomy. Te pary przednio-bocznej były duże i wieloczłonowe, tylno-bocznej zaś krótkie. Wzgórek analny u okazu najmniejszego był duży i otoczony niewielkim pierścieniem zesklerotyzowanego oskórka.
Paleoekologia Siedliskiem tego pajęczaka były gorące i wilgotne tropikalne lasy deszczowe o bujnej roślinności. Zdominowane były przez araukariowate, zwłaszcza z rodzaju agatis, ale występowały tu też sekwoje, metasekwoje, sosny, cedry i cyprysy. Piętro podszytu tworzyły głównie paprocie i widłaki właściwe. Pory roku determinowane były głównie przez opady. Lasy te rosły nad brzegami rzek, jezior, lagun czy estuariów, o czym świadczy udział fauny słodkowodnej. Nie były odległe od wybrzeży morskich, jako że w bursztynie birmańskim czasem spotkać można organizmy słonowodne, a zwłaszcza ślady ich działalności.