Hermann Dunger (ur. 2 kwietnia 1843 w Plauen, zm. 21 września 1912 w Dreźnie) – niemiecki purysta, nauczyciel, filolog, historyk, autor słowników purystycznych i prac na temat zapożyczeń w języku niemieckim.
Życiorys Uczęszczał do szkoły w Plauen. W latach 1861–1865 studiował archeologię, filologię klasyczną i germanistykę na Uniwersytecie w Lipsku. W marcu 1865 po uzyskaniu doktoratu pracował jako pomocniczy nauczyciel w Lipsku. Rok później został nauczycielem łaciny, greki i historii starożytnej w gimnazjum (Wettiner Gymnasium) w Dreźnie. W roku 1885 został profesorem i dyrektorem tegoż gimnazjum. W uznaniu za swoją pracę pedagogiczną i naukową nadano mu cywilny Krzyż Rycerski Pierwszej Klasy (Ritterkreuz Erster Klasse des Zivildienstordens).
Działalność i twórczość Współzałożyciel Powszechnego Niemieckiego Stowarzyszenia Językowego (1885) i przewodniczący pierwszej filii Stowarzyszenia w Dreźnie. Był też członkiem stowarzyszeń literackich i etnograficznych. Autorem i współautorem dwóch słowników zniemczających. Jest autorem prac na temat historii zapożyczeń w języku niemieckim, w tym rozprawy na temat anglicyzmów.