ówczesny książę Bogusław XIV, dziedziczący plakiety, postanowił wraz z żoną Elżbietą na ich bazie ufundować ołtarz do nowo tworzonej kaplicy w zamku w Darłowie i zlecił wykonanie drewnianej nastawy ołtarzowej stolarzowi Esaiasowi Heppowi. W 1806 ołtarz przeniesiono do darłowskiego kościoła Mariackiego.
W 1944 r., w związku ze zbliżającym się frontem, srebrne plakiety zdemontowano i ukryto. Po wojnie odnaleziono tylko 8 z nich, reszta zaginęłaSzymczak 2021, s. 188. Zachowały się także drewniane elementy ołtarza, pozostawione w świątyni, później przekazane do Muzeum Pomorza Środkowego w SłupskuSzymczak 2021, s. 193. Z kolei srebrne plakiety trafiły do Muzeum Narodowego w Warszawie, które w roku 1967 oddało je w depozyt muzeum słupskiemuSzymczak 2021, s. 192, 193. Od 2005 do 2008 elementy ołtarza będące w dyspozycji słupskiego Muzeum Pomorza Środkowego konserwowano, a następnie łączono i w 2008 częściowo zrekonstruowany ołtarzSzymczak 2021, s. 193, 194 wyeksponowano na stałej wystawie tej placówkiStrona muzeum .