13 Połtawska Gwardyjska Dywizja Strzelecka odznaczona Orderem Lenina, dwukrotnie Orderem Czerwonego Sztandaru, Orderem Suworowa i Kutuzowa () – związek taktyczny (dywizja) Armii Czerwonej i Armii Radzieckiej.
Historia i szlak bojowy Utworzona w styczniu 1942 roku na bazie 87 Dywizji Strzeleckiej (drugiego formowania) pod dowództwem bohatera wojny hiszpańskiej gen.-mjra Aleksandra Rodimcewa. Dywizja poniosła ciężkie straty w drugiej bitwie o Charków. Odbudowana jednostka w ramach 62 Armii w połowie września przystąpiła do bitwy stalingradzkiej, w której wyróżniła się podczas kilkumiesięcznych walk miejskich w centrum miasta i pod Kurhanem Mamaja. Po zakończeniu bitwy na początku lutego dywizja została wycofana w celu reorganizacji i w lipcu 1943 roku dołączyła do 5 Gwardyjskiej Armii, z którą spędziła resztę wojny. Dywizja brała udział w bitwie pod Kurskiem i późniejszej ofensywie przez Ukrainę, gdzie pod dowództwem gen. Gleba Bakłanowa zdobyła Połtawę, za co otrzymała miano dywizji Połtawskiej. Następnie przeszła przez Polskę w ramach operacji wiślańsko-odrzańskiej i zdobyła Drezno w ostatnich dniach wojny.