Ich firma wykonywała urządzenia wchodzące w zakres elektrotechniki (instalacje oświetleniowe, energetyczne, elektrochemiczne, telefoniczne i telegraficzne, sygnalizacje przeciwpożarowe, urządzenia elektromedyczne, instalacje zasilane prądem z elektrowni łódzkiej, także prowadziła sprzedaż wodomierzy i pirometrów, chemikaliów, krochmali, papieru opatrunkowego, tektury żakardowskiej i introligatorskiej, smarów i innych materiałów).
Pozostała działalność W 1906 kandydował w wyborach do Dumy Państwowej. Był wieloletnim prezesem Rady Opiekuńczej Szkoły Zgromadzenia Kupców w Łodzi (od 1908), prezesem kuratorium Wyższej Szkoły Nauk Społecznych i Ekonomicznych w Łodzi (1925), współzałożycielem Towarzystwa Popierania Pracy Społecznej w Łodzi, członkiem rady Towarzystwa Wzajemnego Kredytu Handlowo-Przemysłowego, rady nadzorczej firmy „Leonhardt, Uoelher i Girbardt”, zarządu Chrześcijańskiego Towarzystwa Ochrony Kobiet w Łodzi. Był członkiem komisji rewizyjnej Komitetu Biblioteki Publicznej w Łodzi oraz, w 1917 roku, fundatorem jej pierwszej siedziby – czteropokojowego mieszkania na pierwszym piętrze należącej do niego kamienicy przy ul. Piotrkowskiej 150.
Życie prywatne Był synem Józefa Hordliczki i Marii Amalii z domu Sztajn. Jego żoną była Helena z d. Legis (ur. 1888). w 1918 zamieszkali przy ul.