Wiczo Dionisiew Dikow (, ur. 2 listopada 1861 w Beidaudzie, zm. 5 maja 1928 w Sofii) – bułgarski i rosyjski wojskowy, generał piechoty, szef sztabu armii bułgarskiej (1907).

Życiorys Był synem księdza prawosławnego Dionisie Dikowa. Ukończył szkołę w Tulczy, a w wieku 16 lat jako ochotnik w korpusie gen. Apollona Zimmermana wziął udział w wojnie z Turcją (1877-1878). W 1879 ukończył szkołę wojskową w Sofii i otrzymał przydział do jednostki w Silistrze. W 1883 został skierowany do Rosji, gdzie służył w 54 mińskim pułku piechoty. Po ukończeniu rosyjskiej szkoły dla oficerów powrócił do Bułgarii i objął dowództwo kompanii w 7 presławskim pułku piechoty. W 1885 objął dowództwo pułku, w stopniu kapitana.

Wojna serbsko-bułgarska Dowodzony przez Dikowa 7 pułk piechoty wziął udział w bitwie pod Sliwnicą (5-7 listopada 1885), w której bronił wzgórza Vishava przed atakami serbskiej dywizji szumadijskiej. Dikow walczył także w bitwie pod Pirotem, a podległe mu oddziały operowały w rejonie rzeki Graesznicy. Za udział w wojnie Dikow otrzymał Order Waleczności 3 klasy.