W rejonie chronionym przez pas pancerny pokład miał grubość 38 mm, zarówno w części płaskiej i na skosach, a poza pasem na dziobie i rufie miał grubość 51 mmTak według , a także , z tym, że w tabelce źródło to podaje dwukrotnie minimalną grubość pokładu: 38 mm (1½″), a w tekście: 25 mm (1″) (druga liczba może być błędem). podaje grubość od 25,4 mm do 38,1 mm.. Dodatkową ochronę przeciw pociskom wybuchowym i małokalibrowym stanowiły zasobnie węglowe nad skosami pokładu pancernego i pasem pancernym w rejonie siłowni.
Maski dział artylerii głównej (203 mm i 152 mm) były wykonane z płyt pancernych grubości 114 mm. Takiej samej grubości pancerzem były chronione też szyby amunicyjne wiodące spod pokładu pancernegoTak według . Na schemacie zaznaczono tylko dwa szyby dla amunicji 203 mm na dziobie i rufie.. Najgrubszy pancerz 203 mm miała .
Napęd Okręt napędzały dwie czterocylindrowe pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania (VTE) firmy Humphrys Tennant & Co, poruszające dwie śruby. Parę wytwarzało sześć dwustronnych kotłów cylindrycznych (płomieniówkowych), opalanych węglem. Siłownia okrętowa miała projektową łączną moc indykowaną 16 000 hp przy ciągu naturalnym w kotłach, pozwalającą na osiąganie prędkości średniej 22,25 węzła.