Ponad dolnym dachem baszta składa się z pięciu rzędów prostokątnych cegieł, nad którymi wznoszą się trzy blanki. Całość zwieńczona jest namiotowym, czerwonym dachem, na którego szczycie znajduje się złota kula. Pomiędzy dwiema wieżami a centralną znajdują się dwie gwiazdy sześciopromienne, których brakowało w poprzedniej wersji herbu. Gwiazdy oznaczały prawdopodobnie, że gród był ośrodkiem władzy i posiadał prawo do bicia własnej monety.
Obok symbolicznego znaczenia elementów graficznych, wymowę mają również, zgodnie z zasadami heraldyki, zastosowane barwy. Białe (srebrne) mury, chociaż ich budulcem była cegła, dachy baszt czerwone, zwieńczone złotymi kulami. Te symbole miasta stanowiły o jego sile, pozycji i autorytecie. Biały i czerwony symbolizowały władze miejskie, a czarny (orzeł) i żółty (złote) pole nawiązywały do władzy książąt z dynastii Piastów i przynależności politycznej do Śląska.