Od 1976 był współpracownikiem Komitetu Obrony Robotników i jednym z liderów studenckiego ruchu opozycyjnego na swojej uczelniAndrzej Friszke, Opozycja polityczna w PRL 1945-1980, wyd. Aneks, Londyn 1994, s. 356, angażował się w działalność Studenckiego Komitetu Solidarności w Warszawie. W 1978 ukończył studia, pisząc pracę magisterską pod kierunkiem Andrzeja Zahorskiego. Zaangażowanie opozycyjne uniemożliwiło mu początkowo zatrudnienie na UW, pracował jako sekretarz Witolda Kuli, od 1979 w redakcji Kroniki Warszawy. W lutym 1981 został pracownikiem macierzystej uczelni. Angażował się w działalność NSZZ „Solidarność”, a w latach 80. Prymasowskiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom. W 1983 został razem z kilkoma innymi osobami porwany z siedziby komitetu i pobity przez zamaskowanych funkcjonariuszy Służby BezpieczeństwaBronisław Dembowski, Sprawy bolesne, w: Łukasz Kądziela (1955-1997) in memoriam, wyd. Warszawa 2018, s. 49-51.