Subhymenium o miąższości 10–18 μm, gęste, dobrze oddzielone od tramy, zbudowane ze strzępek o szerokości 3,5 μm. Trama w blaszkach złożona z równoległych, grubych strzępek o szerokości 3,5–7 (10) μm i grubości ścianki 1–3 µm, sporadycznie rozgałęzionych i zespolonych, bezbarwnych. Skórka w kapeluszu to skomplikowana trichoderma, złożona z grubościennych strzępek o szerokości 5–11 µm i grubości ścianki 0,5–3 µm, giętkich lub skręconych, trochę guzkowatych, zwężających się ku dołowi, rozgałęzionych, w większości inkrustowanych. Trama w kapeluszu podobna do tramy w blaszkach. Galaretowata substancja niepozorna. W niektórych wierzchołkach strzępek, żółtawe kryształy o średnicy około 2–15 μm, występujące we wszystkich częściach grzyba. Strzępki ze sprzążkami. Gatunki podobne Bardzo podobny jest łycznik fioletowawy (Panellus violaceofulvus). Jego powierzchnia, zwłaszcza w stanie suchym, jest bardzo podobna. Ma nieco większe owocniki, mikroskopowo wyraźnie różni się budową i rozmiarem zarodników, ponadto nie ma cheilocystyd i różni się budową podstawek.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Łycznik zębatobrzegi · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.