Przebieg mordu 14 marca 1944 roku do Bołszowców i Słobódki Bołszowieckiej przyjechała ze Stanisławowa niemiecka ekspedycja karna. Przybysze dokonali selekcji ludności na Ukraińców i Polaków. Pierwszych zamknięto w cerkwi, drugich – w kościele. Strzelano do osób, które uciekały, rozstrzeliwano tych, których złapano w trakcie ucieczki. Jednocześnie trwał rabunek mienia (m.in. koni i bydła) i podpalanie ukraińskich zabudowań. 38 ukrywających się osób, w większości kobiet i dzieci, udusiło się w piwnicy jednego z podpalonych domów. Dochodziło także do gwałtów na kobietach.
Część ukraińskich mężczyzn po wyprowadzeniu z cerkwi została rozstrzelana na miejscu. Kolejnych (według różnych wersji od 85 do 100 lub ponad 100) aresztowano i zabrano do Stanisławowa, gdzie prawie wszyscy zostali rozstrzelani; do domów wróciło jedynie pięciu.
Zasadniczo Polaków podczas pacyfikacji nie zabijano. Zginęło jednak polskie małżeństwo Starczewskich, ludzi w podeszłym wieku, którzy podali się za Ukraińców sądząc, że napad jest dziełem oddziału ukraińskiego. Ponadto spaliły się niektóre polskie zabudowania przylegające do podpalonych zagród ukraińskich. Polacy zostali wypuszczeni z kościoła po zakończeniu pacyfikacji.