Filozoficzna i prawna koncepcja profesora Mereżko polega na tym, że prawo jest złożonym dynamicznym procesem interakcji pięciu elementów („pięciu światów prawa”):
prawo jako tekst prawny (semiotyczny aspekt prawa); prawo jako emocja prawna (psychologiczny aspekt prawa); prawo jako stosunek społeczny (socjologiczny aspekt prawa); prawo jako zachowanie wyrażane na zewnątrz (behawioralny aspekt prawa); prawa jako dążenie do osiągnięcia pewnych transcendentalnych ideałów i wartości (metafizyka prawa).
Wzajemne oddziaływanie tych pięciu wymiarów, w których istnieje i rozwija się prawo, tworzy zjawisko prawa jako całości.
Profesor Mereżko rozwija także pojęcie „prawa międzycywilizacyjnego”, pod którym proponuje rozumieć zespół zasad i norm (prawnych, politycznych i moralnych) mających na celu uregulowanie stosunków między różnymi cywilizacjami. Sformułował również pojęcie „mem prawny”, które oznacza jednostkę przekazu informacji o znaczeniu prawnym.
Pod koniec lat 90 pozostawał pod wpływem teorii krytycznej Szkoły Frankfurckiej, w szczególności takich filozofów społecznych, jak Erich Fromm. Później jednak, pod wpływem filozofii Petrażyckiego, przeszedł na pozycję liberalnej demokracji.