Honoré François Marie Langlé (ur. 1741 w Monako, zm. 20 września 1807 w Villiers-le-Bel) – francuski kompozytor i teoretyk muzyki.

Życiorys W latach 1757−1764 studiował w Conservatorio della Pietà dei Turchini w Neapolu, gdzie jego nauczycielem był Pasquale Cafaro. Między 1765 a 1767 rokiem przebywał w Genui, gdzie zajmował się organizacją spektakli operowych i koncertów. W 1768 roku osiadł w Paryżu, gdzie nauczał gry na klawesynie. W latach 1774−1776 występował jako skrzypek w Concert Spirituel. W 1784 roku został nauczycielem śpiewu w prowadzonej przez François-Josepha Gosseka École royale de Chant et de Déclamation. W latach 1795−1802 był wykładowcą harmonii i bibliotekarzem w Konserwatorium Paryskim. Po przejściu na emeryturę zamieszkał w Villiers-le-Bel.

Skomponował m.in. opery Antiochus et Stratonice (wyst. Wersal 1786) i Corisandre, ou Les Fous par enchantement (wyst. Paryż 1791) oraz 6 symphonies op. 1 na 2 klarnety, 2 rogi i 2 fagoty (1782). W okresie rewolucji francuskiej pisał muzykę o charakterze patriotyczno-agitacyjnym, m.in. hymny Déclaration des droits de l’homme et du citoyen (1794), Romance sur la liberté des hommes de couleur (1794) i Hymne à la liberté (1795).