Odnóża ubarwione są metalicznie purpurowo lub złociście. Odwłok ma ostatni segment na szczycie u samicy prosto ścięty, a u samca wycięty.
Ekologia i występowanie thumb|left|Imago na materiale lęgowym Owad borealno-górski, związany z lasami iglastymi. Gatunek saproksyliczny (saproksylobiont), zaliczany do reliktów lasów pierwotnych, ograniczony do stanowisk z ciągłością obecności grubowymiarowego martwego drewna od czasów przedhistorycznych. Jest oligofagiem sosnowatych, żerującym na świerkach, a rzadziej sosnach, jodłach i modrzewiach, przy czym w Europie Środkowej rośliną żywicielską w zdecydowanej większości przypadków jest świerk pospolity. Samica składa jaja w obumierających lub świeżo obumarłych drzewach, w tym konarach, kłodach, pniach i pniakach, wybierając materiał lęgowy na stanowiskach nasłonecznionych. Kambiofagiczne larwy żerują pod korą, w warstwie łyka. Ich rozwój zajmuje dwa lata. Przepoczwarczenie ma miejsce w płytkiej warstwie bielu. Osobniki dorosłe obserwuje się od czerwca do września. Są bardzo ruchliwe i mogą latać na długie dystanse. Często widywane są na materiale lęgowym.