Jego populacja może rozwinąć się, tworząc zakwity wód. Wytwarza różne rodzaje toksyn sinicowych, uzyskując przewagę konkurencyjną w fitoplanktonie. Spośród zidentyfikowanych toksyn są cylindrospermopsyna i saksytoksyny oraz ich analogi. Prawdopodobnie wytwarza również niezidentyfikowane jeszcze toksyny, ponieważ notowana jest również jego toksyczność wobec bezkręgowców mimo niewykrycia znanych substancji toksycznych. Cylindrospermopsyna została po raz pierwszy zidentyfikowana w 1992 jako związek wytwarzany właśnie przez Raphidiopsis raciborskii znany wówczas pod nazwą Cylindrospermopsis raciborskii. Odkryto, że była odpowiedzialna za epidemię chorób wątroby w 1979 na wyspach Palm Island w Queenslandzie, a także za kolejne zatrucia.
Jako glon nitkowaty jest mało efektywnie zjadany przez bezkręgowce żywiące się fitoplanktonem. W przypadku wystąpienia dużego zagęszczenia wpływa to na skład zooplanktonu, z którego mogą zniknąć wioślarki niezdolne do jego efektywnego filtrowania.
Do najbardziej podobnych gatunków należy Raphidiopsis mediterranea, odróżniający się brakiem heterocytów.