Mateusz Mielczarski (ur. 20 listopada 1812 w Glinniku k. Łowicza, zm. 18 lipca 1868 w Warszawie) – polski organmistrz.
Uczeń Karola Żakiewicza z Brzezin. W latach 1835–50 działał w Łowiczu; później w Warszawie, gdzie zyskał opinię najznakomitszego organmistrza tego okresu w Królestwie Polskim. W 1859 jako jeden z pierwszych w Polsce wprowadził do organów miechy korbowe, wiatrownicę stożkową, wiatromierz, przesuwany stroik do piszczałek języczkowych oraz wolno stojący stół gry. Zbudował lub przebudował łącznie 126 instrumentów. Jego uczniami byli m.in. S. Przybyłowicz, Józef Szymański, H. Hartman, W. Królikowski.
Zmarł z powodu wypadku przy budowie organów katedry św. Jana w Warszawie.
Dzieła Niektóre organy piszczałkowe zbudowane przez Mateusza Mielczarskiego: Rok Miejscowość Budynek Uwagi 1829 Nowe Miasto ? 1836 Łowicz Kolegiata 1843 Marianów Kościół św. Izydora 1844 Łowicz Kościół Bernardynek 1846 Łowicz Kościół ewangelicki 1850 Łowicz Kościół św. Jana 1850 Warszawa Kaplica w Instytucie Szlacheckim 1851 Żdżary Kościół św. Mikołaja Biskupa 1851/52 Warszawa Kościół św. Anny 1852 Warszawice Kościół św. Jana Chrzciciela 1852/59 Warszawa Kościół św. Karola Boromeusza 1853 Warszawa Kościół Sakramentek 1854 Byczyna (województwo kujawsko-pomorskie) Kościół św.