Pokrywy na powierzchni mają podłużne szeregi punktów.
Biologia i ekologia Owad ten zasiedla mokradła, pobrzeża stawów, skarpy rowów i inne stanowiska wilgotne. Postacie dorosłe zimują w glebie, ściółce i pod kamieniami. Stają się aktywne wczesną wiosną. W okresie wczesnowiosennym bywają znajdywane w napływkach popowodziowych. Na roślinach znajdywane są od kwietnia. Rozwój larw ma miejsce od maja do początku lipca. Osobniki dorosłe nowego pokolenia obserwuje się od lipca do września.
Jest wąskim polifagiem. Roślinami żywicielskimi larw są ponikło błotne, sit członowaty, sit ostrokwiatowy, sit rozpierzchły, sit skupiony, sit ściśniony i sit tępokwiatowy. Jaja składane są w uszkach, rzadziej w pochwach liściowych lub na łodygach. Każde jajo zabezpieczane jest wydzieliną, tworzącą skórzastą czapeczkę o lśniąco czarnej barwie. Larwa jest endofagiem. Początkowo drąży wąski, spiralny chodnik położony płytko, pod oskórkiem. Później chodnik jest prosty, biegnie ku podstawie rośliny i osiąga około 1 mm szerokości. W miejscach, w których larwa linieje, chodnik wchodzi głębiej w tkankę rośliny. W końcowym odcinku korytarz odgina się ku górze i tam rozszerza w komorę, w której następuje przepoczwarczenie. Cały chodnik osiąga od 35 do 50 cm długości.