Charles Spackman Barker (ur. 10 października 1804 w Bath w Anglii, zm. 26 listopada 1879 w Maidstone w Anglii) – angielski organmistrz.
Życiorys Pochodził z rodziny artystycznej. Jego ojciec – oraz wuj – , byli malarzami. Imiona otrzymał po swoim chrzestnym – koneserze sztuki, wielkim fanie twórczości jego ojca i jego opiekunie po śmierci ojca w 1809 (Barker miał wówczas 5 lat).
W młodości, przez zainteresowanie naukami przyrodniczymi odbywał przez pewien czas praktykę farmaceutyczną i stomatologiczną, które porzucił z powodu zbyt dużej wrażliwości. Od 1830, przez dwa lata odbywał praktykę u organmistrza w Londynie. W 1832 założył własny warsztat organmistrzowski w Bath.
Pod wpływem rozmowy z organistą katedry York Minster, który skarżył się na ogromny wysiłek gry na nowo wybudowanych organach (1832), skoncentrował swoją pracę na udoskonaleniu traktury gry – mechanizmu przenoszenia ruchu z klawiszy na zawory w wiatrownicach. Jego pierwszym znaczącym, ale nie wprowadzonym na szeroką skalę wynalazkiem był hydrauliczny system tłoków i cylindrów. W 1837, przebywając w Paryżu, opracował dźwignię pneumatyczną. Urządzenie to, które opatentował w 1839, zostało wkrótce nazwane od jego nazwiska dźwignią Barkera.