Epitet gatunkowy featherstoni honoruje , szkockiego męża stanu osiadłego w Wellington, Agenta Generalnego Nowej Zelandii w latach 1871–1876, także pełnomocnika generalnego w Wielkiej Brytanii dla Nowej Zelandii. W języku angielskim dla gatunku funkcjonuje nazwa Pitt (Island) Shag i Chatham Island Shag/Cormorant, która obowiązuje również dla kormorana plamistego (Leucocarbo onslowi). W języku polskim gatunkowi nadano nazwę „kormoran zielonolicy”. W języku maoryskim nazywany jest „Kawau o Rangihaute”.
Skamieniałości należące do P. featherstoni odnalezione na Nowej Zelandii datowane są na holocen.
Do 2019 roku P. featherstoni razem z kormoranem nakrapianym był klasyfikowany w rodzaju Stictocarbo. Podział taki wsparto w niektórych pracach. Współczesna analiza filogenetyczna wykazała, że oba gatunki powinny być przydzielone do rodzaju Phalacrocorax, a nie Stictocarbo, będąc blisko spokrewnione z kormoranem srokatym (P. varius), kormoranem czarnoczelnym (P. fuscescens) oraz kormoranem bruzdodziobym (P. sulcirostris). W 2023 roku na łamach czasopisma „Zoological Journal of the Linnean Society” opublikowano filogenezę rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae);