Jan Gruner Jan Gruner (ur. w Mariampolu, , zm. 15 marca 1963) – syn Lucjana Pawła i Stefanii Ewy z Nowickich. Uczył się w szkole realnej w Lipawie, a następnie w latach 1905-1911 studiował na Wydziale Handlowym Politechniki Ryskiej, który ukończył z tytułem magistra inżyniera. Podczas studiów dołączył do Polskiej Korporacji Akademickiej Welecja i zainteresował fotografią. Będąc niewiele młodszy od Jana Bułhaka, należał do pierwszego pokolenia polskich fotografów. Współpracował m.in. z „Tygodnikiem Illustrowanym” i „Ziemią”. W roku 1924 zasiadał w Radzie Szkolnej Powiatowej w Opocznie. W 1934 opatentował projekt pistoletu automatycznego i zabiegał o wdrożenie go do produkcji. Mimo widocznych zalet projekt nie przyjął się jednak ani w wojsku, ani w policji, ponieważ na szeroką skalę korzystano już wówczas z Visów. W 1943 roku Jan Gruner został wywłaszczony przez Niemców z majątku w Mariampolu. Po wojnie osiadł w Łęgach w województwie szczecińskim. Pracował w Szczecińskiej Fabryce Motocykli.
Julian Gruner
Archiwalia W 2017 roku Ewa Gruner-Żarnoch przekazała spuściznę rodzinną szczecińskiemu oddziałowi Instytutu Pamięci Narodowej. W 2023 roku albumy z fotografiami Jana Grunera zostały przez jego wnuka przekazane do digitalizacji Bolechowskiemu Archiwum Cyfrowemu.
Przypisy
Kategoria:Polskie rody szlacheckie Kategoria:Polska szlachta pochodzenia niemieckiego