Przeszczepienie trzustki – transplantacja trzustki, rozwinięta w 2. połowie XX wieku.
Historia Zainteresowanie przeszczepianiem trzustki jako metodą leczenia cukrzycy typu 1 pojawiło się praktycznie w momencie odkrycia właściwości i pochodzenia insuliny, ale początek rozwoju transplantacji trzustki miał miejsce w latach 60. XX wieku. Pionierzy, czyli William Kelly i Richard Lillehei z Uniwersytetu Minnesoty, w 1966 r. podjęli się pierwszego jednoczesnego przeszczepienia trzustki i nerki (SPK, z ) u człowieka. W leczeniu immunosupresyjnym zastosowano dostępną wówczas azatioprynę i prednizon. Przeszczepioną trzustkę napromieniono, co miało zahamować wydzielanie soku trzustkowego. 28-letnia pacjentka chorująca od dzieciństwa na cukrzycę typu 1 nie wymagała podaży insuliny tylko przez pierwszych 6 dni, wskutek powikłań trzustkę wraz z nerką usunięto, a biorczyni zmarła 13 dni później. W latach 1970–2007 doskonalono technikę przeszczepiania trzustki stosując m.in. metodę opartą na drenażu pęcherzowym (Hans Sollinger w 1983 r.). Metoda ta stała się przełomem w transplantacji trzustki. Kolejny krok milowy w transplantologii trzustki wykonali w 1987 r. Dai Nghiem i Robert Corry, którzy zmodyfikowali technikę drenażu pęcherzowego poprzez zespolenie pęcherza moczowego z dwunastnicą. W 1984 r.