Kazimierz Jerzy Stegman ps. „Sarnowski” (ur. 27 sierpnia 1911 w Sarnowie, zm. 25 lutego 1979 w Warszawie) – polski ichtiolog, profesor Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.
Życiorys Był synem Józefa Karola Stegmana i Melanii z domu Fiszer. W 1931 ukończył naukę w Państwowym Gimnazjum Humanistycznym w Zakopanem. Ichtiologią zainteresował się, hodując ryby w stawach w rodzinnym majątku Sarnów, w związku z czym wybrał studia na Wydziale Rolnym SGGW, które ukończył w 1939 pracą dyplomową pod kierunkiem Franciszka Staffa pt. „Wydajność naturalna i obsady stawów w świetle najnowszych doświadczeń i poglądów”.
Podczas II wojny światowej odmówił podpisania volkslisty, przez co wraz z rodziną został wysiedlony do Generalnego Gubernatorstwa. Następnie pracował jako inspektor gospodarstw stawowych w Warszawskim Towarzystwie Rybackim przy Warszawskiej Izbie Rolniczej oraz działał w konspiracji. Należał do 1 Dywizjonu 7 Pułku Ułanów Lubelskich „Jeleń”, następnie działał w kompanii „Jeleń” w batalionie „Oaza”. Uczestniczył w powstaniu warszawskim, w którym został ciężko ranny oraz dostał się do niewoli niemieckiej – był jeńcem wojennym w dulagu w Skierniewicach.