Karol Hilary Tarnowski, ps. „Leliwa” (ur. 23 stycznia 1889 w Chorzelowie k. Mielca, zm. 15 lutego 1981 w Krakowie) – właściciel ziemski, działacz społeczny i charytatywny, współzałożyciel konspiracyjnej i paramilitarnej organizacji „Uprawa”.
Życiorys Urodził się w rodzinie ziemiańskiej. Wykształcenie pobierał w domu rodzinnym matki w Turczyńcach koło Płoskirowa. Egzaminy szkolne zdał w Kijowie, a maturę w Krakowie. Studia ukończył na wydziale rolnym Uniwersytetu Lipskiego. W czasie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 r. zgłosił się jako ochotnik do Wojska Polskiego. W II Rzeczypospolitej zarządzał rodzinnym majątkiem ziemskim w Chorzelowie, liczącym 2000 hektarów. Aktywnie angażował się w życie społeczne. 4 lutego 1936 r. został wybrany na wiceprezesa Związku Ziemian Zachodniej Małopolski w Krakowie. Był też członkiem Zarządu Rady Naczelnej Organizacji Ziemiańskich w Warszawie. Angażował się mocno w działalność polityczną i charytatywną. W różnych gremiach reprezentował interesy ziemiaństwa, starając się równocześnie o łagodzenie konfliktów między właścicielami majątków a pracownikami rolnymi. Organizował też zbiórkę funduszy na rzecz Pożyczki Obrony Przeciwlotniczej i Funduszu Obrony Narodowej, co zaowocowało przekazaniem władzom ponad miliona złotych.