31 grudnia Filippo skontaktował się z ojcem Violi, aby ustalić warunki paciata (z sycylijskiego „zaspokojenie”, był to układ między rodzinami mężczyzny oraz porwanej kobiety). Ojciec porwanej udawał negocjacje, zgadzając się na małżeństwo, jednocześnie ściśle współpracując z włoską policją i przygotowując akcję odbicia Violi. 2 stycznia 1966, 7 dni przed osiemnastymi urodzinami, Franca odzyskała wolność.
Melodia zaproponował Violi małżeństwo, lecz ta odmówiła. Według tradycyjnych norm społecznych decyzja ta sprawiła, że została donna svergognata (kobietą bez honoru), ponieważ nie była dziewicą oraz mężatką. Normy te były nie tylko częścią sycylijskiej kultury, ale też elementem ówczesnego włoskiego kodeksu karnego. Artykuł 544 porównywał gwałt do „przestępstwa przeciwko publicznej moralności” oraz formalizował ideę „małżeństwa naprawczego”, stwierdzając, że gdy gwałciciel poślubi swoją ofiarę, jego przestępstwo zostanie wymazane.