Amat-Mamu (ur. ok. 1750 r. p.n.e. w Sippar w starożytnej Babilonii) – skrybka, o której istnieniu wiemy ze stworzonych przez nią tabliczek zapisanych pismem klinowym; kapłanka nadītu. Była jedną z ośmiu skrybek w gagum, zgromadzeniu żeńskim w Sippar. Była aktywna w czasie panowania Hammurabiego, Samsu-iluny i Abi-eshuha. Biorąc pod uwagę długość jej kariery, musiała żyć ponad 40 lat.
Życiorys Pochodziła z bogatej rodziny. Kapłankami nadītu zostawały zazwyczaj kobiety należące do elity danego regionu. Zarządzały własnym majątkiem, były inwestorkami i uczestniczyły w handlu. Nie wolno im było zawierać małżeństw ani rodzić dzieci (słowo nadītum oznacza ugór lub tabu), co znacznie wydłużało ich średnią długość życia.
Amat-Mamu mieszkała w gagum, otoczonym murem zgromadzeniu żeńskim podobnym do klasztoru, w towarzystwie 140 innych kobiet. Zgromadzenia liczyły około 50 kobiet. Ze względu na separację od świata zewnętrznego kobiety nie zapadały na choroby dręczące populacje sąsiednich miast. Z listów kapłanek wynika, że były oddane służbie bóstwu i wiodły, jak na tamte czasy, długie i kreatywne życie.