Głównymi zadaniami kierowanej przez niego organizacji było m.in. tworzenia zaplecza logistycznego dla oddziałów AK (w tym tworzenie punktów medycznych i magazynów broni), ukrywanie osób "spalonych", pomoc dla wysiedleńców i innych ofiar wojny.
W powstaniu warszawskim walczył jako sanitariusz o ps. "Uprawa" w oddziale "Bakcyl", utworzonym na bazie Sanitariatu Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej). Po klęsce powstania wyszedł z Warszawy wraz z ludnością cywilną.
Po wojnie pracował na stanowisku technicznym w Państwowym Przedsiębiorstwie Robót Komunalnych. Zagrożony aresztowaniem przez Urząd Bezpieczeństwa zniszczył archiwum "Uprawy". Nigdy nie ujawnił działalności organizacji przed władzami komunistycznymi. Jego majątek Sowieci obrabowali, a następnie spalili dwór i budynki gospodarcze. Po wojnie majątek został rozparcelowany, utworzono w nim PGR.
Życie prywatne Urodził się w rodzinie ziemiańskiej, syn Stanisława i Anny z Kurnatowskich herbu Łodzia. W 1921 poślubił Annę Marię Kisielnicką herbu Topór z Korzenistego, pochodzącej z rodu znanego z działalności społecznej i patriotycznej. Mieli troje dzieci: Zygmunta (profesora chemii), Krzysztofa i Teresę.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Polscy ziemianie Kategoria:Członkowie „Uprawy” Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Sanitariusze w powstaniu warszawskim Kategoria:Zmarli w 1964