Morfologia Owocnik rozpostarty, przylegający, miękki, o konsystencji od błoniastej do nieco woskowatej, o grubości do 0,1 (0,15) mm. Hymenofor gładki, owłosiony z wystającymi cystydami, w stanie świeżym białawy do żółtawego, po wyschnięciu przechodzący w brązowe plamy pokryte drobnymi kropkami o barwie od ochrowej do ochrowobrązowej. Brzeg ostry, niewyraźny lub szybko przerzedzający się, oprószony, białawy. Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny, wszystkie strzępki ze sprzążkami, w hymenium cienkościenne, o szerokości 2–4 (5,5) µm, szkliste do bardzo bladożółtych. W subhymenium strzępki przy podłożu gęste, w górnej warstwie rzadsze, o średnicy (3) 4–6,5 (8,5) µm, nieco grubościenne lub nawet grubościenne, o ściance grubości (0,5–1,5 µm), prawie szkliste do bardzo bladożółtych. Rzadko występują stefanocysty, niektóre w strefie brzeżnej jako boczne lub siedzące elementy na strzępkach podskórnych o średnicy 9–11 μm. Częstsze są cystydy, przeważnie cylindryczne, o wymiarach 60–80 (100)×10–20 µm, wystające 30 (50) µm ponad powierzchnię bhymenium, o pogrubionej, w górnej połowie inkrustowanej ścianie, na szczycie z amorficzną kuleczką o barwie od jasnożółtej do ochrowobrązowej. Podstawki przeważnie prawie maczugowate, czasem lekko kręte, 20–30×5–6 µm z 4 sterygmami o długości do 5 μm.