W 1849 przeniesiono nawet lektorat języka polskiego do budynku konwiktu, na który uczęszczali również studenci spoza konwiktu. Jednakże poziom prowadzonych tu zajęć biskup oceniał jako bardzo niski. Przyczyn należało upatrywać głównie w osobie nauczyciela języka polskiego – pochodzącego ze Śląska Konstantego Brandeburga, o którego pracy biskup Geritz wyrażał się z wielkim niezadowoleniem „Wyniki tej nauki były tak niskie, że nie warto wspominać (...); pomimo poważnych starań i kosztów, uzyskano bardzo niewiele, a raczej nic”Janusz Jasiński Trzej historycy warmińscy drugiej połowy XIX wieku o dawnej tożsamości warmińskiej (Anton Eichorn, Franz Hipler, Karol Emilian Sieniawski) Komunikaty Mazursko-Warmińskie 4, 513–542 2006. Sytuacja ta się diametralnie zmieniła, gdy po przejściu w 1863 Konstantego Brandeburga na emeryturę do Braniewa został służbowo przeniesiony z Chojnic Polak Piotr Kawczyński, a była to forma represji władz za sprzyjanie trwającemu wówczas powstaniu styczniowemuWspomnienia rodzinne Aniela z Dembińskich Borne, w: Pomerania nr 115, rok 1981.