Działał w Związku Obrony Kresów Zachodnich. W 1922 roku został posłem I kadencji Sejmu Śląskiego, wybrany z listy Bloku Narodowego. Jako poseł napisał ustawy o Śląskim Funduszu Budowlanym oraz o Śląskim Funduszu Gospodarczym.
W 1924 roku związał się nieformalnie z Marią Kromalicką. Para miała dwójkę dzieci: Lecha i Aleksandrę.
Po przewrocie majowym w Polsce w 1926 roku stanął po stronie Korfantego, będąc stanowczym przeciwnikiem sanacji. Występował przeciwko wojewodzie śląskiemu Michałowi Grażyńskiemu, zostając przewodniczącym tzw. Komisji Siedmiu w Sejmie Śląskim. Domagał się ustąpienia Grażyńskiego z zajmowanego stanowiska. W latach 1927–1930 był członkiem Śląskiej Rady Wojewódzkiej, zarządzającej województwem śląskim. Zerwał kontakty z Korfantym i założył partię chadecką o charakterze regionalnym. Ta nie uzyskała jednak poparcia chadecji ogólnopolskiej. Następnie wycofał się z życia politycznego.