W 1978 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1986 zwyczajnego.
Był członkiem Komitetu Nauk Geologicznych PAN, a w latach 1978–1980 prodziekanem Wydziału Geologii UW. W latach 1982–2002 pełnił funkcję redaktora naczelnego czasopisma naukowego „Acta Geologica Polonica”. Wypromował dziesięciu doktorów.
Pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.
Upamiętnienie Imieniem Andrzeja Radwańskiego nazwano następujące gatunki organizmów kopalnych i skamieniałości śladowych:
dewońskiego ramienionoga ?Solidipontirostrum radwanskii Biernat, 1984, znanego z odsłonięcia formacji skalskiej w Skałach (Góry Świętokrzyskie); jurajskiego mszywioła (z rzędu ) Reptoclausa radwanskii Hara & Taylor, 2009, znanego z Małogoszcza (obrzeżenie Gór Świętokrzyskich); ślimaków: kredowej Graphidula radwanskii Abdel-Gawad, 1986, znanej z Nasiłowa (Małopolski Przełom Wisły), i mioceńskich Parastrophia radwanskii Bałuk, 1975 (rodzina ) oraz Chelidonura radwanskii Bałuk, 2018 (rodzina ), znanych z Korytnicy (południowe obrzeżenie Gór Świętokrzyskich); mioceńskiego małża (z rodziny ) Atrina radwanskii Jakubowski, 1977, znanego z Chomentowa (południowe obrzeżenie Gór Świętokrzyskich); kredowego skorupiaka (dziesięcionoga) Dinochelus radwanskii Fraaije, Jagt, Bakel, & Tshudy, 2018, znanego z Nasiłowa; jurajskiego wężowidła Ophiobartia radwanskii