James E. Cimino (ur. w 1928 w Bronx, w Nowym Jorku) – amerykański lekarz specjalizujący się w nefrologii, ze szczególnym naciskiem na hemodializę i medycyną paliatywną. Wprowadził przetokę dializacyjną do podłączenia sztucznej nerki w celu przeprowadzenia hemodializy. Jednocześnie zajmując się medycyną terminalną stworzył model ośrodka opieki paliatywnej, który był wzorcem dla tego typu placówek w świecie, oraz był twórcą Instytutu Opieki Paliatywnej w Szpitalu Calvary w Bronx.
Życiorys Cimino urodził się jako Giacomo Cimino w 1928 w Bronx w Nowym Jorku, jako syn Ernesta i Rose Cimino. Po zmianie imienia na "James" (choć wszyscy nazywali go "Jack") i uczęszczaniu do Stuyvesant High School, ukończył na New York University studia licencjackie. Następnie uczęszczał do New York University-Bellevue School of Medicine, gdzie poznał i poślubił absolwentkę pielęgniarstwa Dorothy Naperkoski. W 1954 przeprowadzili się do Buffalo w stanie Nowy Jork, gdzie ukończył staż i rezydenturę w zakresie chorób wewnętrznych w Memorial Hospital. Podczas pobytu w Buffalo urodziła im się pierwsza trójka dzieci.