Stanisław Piotrowski (ur. 4 maja 1912 w Brzeziach, zm. 13 września 1998) – polski polityk, dyplomata, podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Sztuki (1952–1957), ambasador w Turcji (1966–1971).
Życiorys Stanisław Piotrowski w 1932 ukończył gimnazjum we Włodzimierzu Wołyńskim. W 1937 uzyskał na Uniwersytecie Warszawskim tytuł magistra filozofii w zakresie filologii polskiej. Odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu (1935–1936).
W latach 1934–1939 był członkiem Związku Młodzieży RP Wiejskiej „Wici”. We wrześniu 1938 rozpoczął pracę na Uniwersytecie Ludowym w Brzyskach. We wrześniu 1939 w szeregach Armii „Łódź” brał udział w bitwie pod Modliborzycami. Dostał się do niewoli niemieckiej, w której przebywał do zakończenia wojny. Więziony był w obozach jenieckich w: Stargardzie, Choszcznie, Gross-Born, Sandbostel i Lubece. W oflagach zaangażowany był w prace oświatowe: nauczanie języka polskiego oraz wykłady na kursach spółdzielczych.