Ponadto służba ochrony wybrzeża posiadała do kilkunastu jednostek patrolowych różnej wielkości.
Podczas I wojny światowej, 7 kwietnia 1917 roku Kuba w ślad za USA wypowiedziała wojnę Niemcom. Jej marynarka wraz z amerykańską patrolowała wokół Karaibów, bez starć z wrogiem. W listopadzie 1918 roku otrzymała cztery amerykańskie ścigacze okrętów podwodnych typu SC. W okresie międzywojennym Kuba nie nabyła żadnych nowych okrętów, poza jednym patrolowcem straży wybrzeża zbudowanym w Hawanie. Pod koniec tego okresu jej marynarka liczyła tylko ok. 1200 personelu.
W trakcie II wojny światowej, Kuba również w ślad za USA w grudniu 1941 roku wypowiedziała wojnę państwom Osi. Rdzeń jej floty nadal stanowiło dotychczasowe kilka kanonierek z początku wieku. Podczas wojny główne okręty zmodernizowano w USA, a w 1943 roku marynarka została wzmocniona 16 amerykańskimi patrolowcami przekazanymi w ramach umowy Lend-Lease. W połowie 1944 roku zmobilizowano jeszcze około 60 jachtów. Marynarka kubańska wraz z amerykańską pełniła zadania eskortowe i patrolowe na Karaibach, będąc prawdopodobnie najbardziej aktywną z marynarek państw Ameryki Łacińskiej.