W 1914 podjął współpracę z Legionami Polskimi. W 1915 został z ramienia PPS – Frakcji Rewolucyjnej członkiem Komitetu Narodowego miasta Łodzi. Był w 1916 prezesem Koła Patriotów w Łodzi, które organizowało pomoc dla Legionistów oraz współpracował z gazetą PPS „Łodzianin”, której w 1915 został członkiem komitetu redakcyjnego. W tym samym roku został współzałożycielem Robotniczego Towarzystwa Oświatowego „Naprzód” na Widzewie, angażującego się w tworzenie życia kulturalnego w tanich kuchniach robotniczych. W trakcie epidemii tyfusu plamistego angażował się w pomoc mieszkańcom Łodzi. Zarażony – zmarł.
Życie prywatne Pochodził z łódzkiej rodziny mieszczańskiej. Był synem Jakuba Adama Lipińskiego (ur. 1860) – mistrza ślusarskiego, właściciela składu maszyn apertury oraz Bronisławy z domu Kucińskiej (ur. 1865). Jego dziadek, Jakub, był radnym Rady Miejskiej w Łodzi oraz powstańcem styczniowym. W 1909 ożenił się z Julią Marią z Jonscherów (ur. 1887), córką rejenta. Mieli dwoje dzieci: Krystynę Hannę (ur. 1913) i Jana Klemensa (ur. 1915).
Pochowany został w części rzymskokatolickiej Starego Cmentarza w Łodzi.