Morfologia Owocnik Rozpostarty o grubości do 3 mm, bardzo miękki i łatwy do oddzielenia. Hymenofor poroidalny, warstwa porów żółtawa lub ochrowa, rurki miękkie i gąbczaste, pory nieregularnie kanciaste, 2–3 szt. mm. Brzeg tego samego koloru, włóknisty, z kilkoma cienkimi ryzomorfami. Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny, strzępki cienkościenne, o szerokości 3–4 µm, rozgałęzione pod kątem prostym, bez sprzążek, odgałęzienia w hymenium cieńsze, liczne. Podstawki maczugowate, 15–20 × 5 µm, z licznymi kroplami oleju w protoplazmie.
Zasięg występowania i siedlisko Najwięcej stanowisk włóknoporki naziemnej podano w Europie, poza tym znane jest jej występowanie w Ameryce Północnej, Południowej i Azji. W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył jedno tylko stanowisko w Polsce i to już historyczne, podane przez Bogumira Eichlera w 1902 r. Nowsze stanowiska podali Z. Flisińska (2004) i D. Karasiński (2016).
Grzyb naziemny, saprotrof. W Polsce notowany na leżących na ziemi gałęziach i pniach olszy. Występuje na martwym drewnie i na ściółce leśnej. Według J. Erikssona i L. Ryvardena wydaje się być raczej grzybem ściółkowym niż prawdziwym gatunkiem rozkładającym drewno.
Przypisy
Kategoria:Naziemkowate Kategoria:Mykobiota Polski