Ladacznica z zasadami (fr. La Putain respecteuse) – dramat Jean-Paula Sartre’a w jednym akcie i dwóch obrazach. Prapremiera odbyła się w Paryżu w 1948.
Treść Scena przedstawia pokój panienki lekkich obyczajów – Lizzie. Lizzie podczas podróży pociągiem była przypadkowym świadkiem awantury: przywódca organizacji rasistowskiej, Thomas w alkoholowym amoku morduje jednego dwóch czarnoskórych pasażerów. Aby uchronić go przed odpowiedzialnością, poplecznicy rozgłaszają alternatywną wersję wydarzeń, według której czarnoskórzy pasażerowie zgwałcili bezbronną kobietę w pociagu, a Thomas jedynie stanął w jej obronie. Rozpoczyna się obława na drugiego z pasażerów, któremu udało się uciec. Pewnego dla Lizzie, po nocy spędzonej z nieznanym mężczyzną w swym pokoiku, słyszy następującą propozycję: za 500 dolarów ma poświadczyć, że Thomas działał w obronie białej kobiety. Lizzie odmawia. Po pewnym czasie odwiedza ją jednak sam Senator, który posługując się typową dla polityków retoryką (odwołania do uczuć narodowych, rodzinnych) namawia ją na poświadczenie nieprawdy, którą określa jako prawdę wyższego rzędu. Po wyjściu Senatora Lizzie reflektuje się, że została zmanipulowana. Do jej pokoiku wpada następnie przerażony uciekinier z pociągu, który teraz musi ukrywać się przed obławą. Lizzie ukrywa go w łazience i decyduje, że go nie wyda.