Treść Rozdział pierwszy – Zawiązanie 1. Mecenas przyjmuje propozycję ekscelencji. Ma doprowadzić do wszczęcia procesu przeciw pisarzowi, nazwanemu Samonem i podjąć się jego obrony. Samon jest autorem fragmentów utworu A mogło było być tak właśnie, zadedykowanego pani Zet Ku. Ekscelencja uratował tę kobietę z opresji podczas jednej z jej podróży, oddając jej osobliwą przysługę. Teraz martwi się odkryciem, że ma ona inny kolor oczu na fotografii niż w rzeczywistości. Ekscelencja chce, aby mecenas wygrał proces. Oczekuje, że niedogodności sprawy zniechęcą Samona do kontynuowania pracy nad utworem. Zdaniem ekscelencji może on spowodować nieodwracalne szkody. W zamian za przysługę podpowiada mecenasowi, jak mógłby zdobyć pieniądze na pokrycie zdefraudowanej kwoty 185 782 jednostek pieniężnych. mały|Wehikuł czasu 2. Mecenas rozmawia z doktorem psychosocjologii, który chce wykazać podczas procesu, że Samon cierpi na rozdwojenie jaźni w pracy pisarskiej i w ten sposób zablokować jego dalszą twórczość. Wie, że mecenas zgodził się wytoczyć sprawę, ponieważ zdefraudował pieniądze, by pomóc pani Zet Ku kupić wellsowski wehikuł czasu. Pani Zet Ku dysponuje od czasu transakcji, zmieniającymi barwę oczu soczewkami kontaktowymi, których nie można nabyć w ich świecie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Muza dalekich podróży · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.