W 2022 wystartował w wyborach parlamentarnych, z powodzeniem ubiegając się o mandat w pierwszym okręgu wyborczym w swej rodzinnej prowincji Ilocos Norte. Zdobył 108 423 głosy. Jego główną kontrkandydatką była , również potomkini znaczącej dynastii politycznej. Zwycięstwo Marcosa oznaczało zresztą właśnie nie tylko porażkę samej Fariñas, ale też zakończenie trwającej od 2010 dominacji jej klanu w okręgu. Fariñasowie stanowią drugi obok Marcosów klan, na którego długotrwałe wpływy i rozległą sieć klientów wskazuje się w analizach życia politycznego Ilocos Norte.
Zgodnie z filipińskim prawem osoba, która zwyciężyła w wyborach i tym samym uprawniona jest do objęcia mandatu bądź konkretnego stanowiska, może być zaprzysiężona przez sędziego, notariusza bądź funkcjonariusza publicznego piastującego wybieralną funkcję. Sandro Marcos w związku z tym zaprzysiężony został przez Edwina Veę, kapitana, a zatem szefa władz barangayu Pasngal, położonego w mieście Bacarra. Mianem barangayu określa się najmniejszą, podstawową jednostkę podziału administracyjnego Filipin. W swoim pierwszym przemówieniu odwołał się do regionalnej dumy, zapewniając swoich wywodzących się z ludu Iloko wyborców, iż będą mieli udział w jego zwycięstwie. Nawiązał jednak przede wszystkim jasno do tradycji własnej rodziny.