Dyplom inżyniera otrzymał w 1926, a rok później został magistrem inżynierem rolnictwa. Będąc asystentem, pracował również w Wielkopolskim Związku Kół Doświadczalnych w Poznaniu w charakterze instruktora-kierownika, przyczyniając się do wyprodukowania wysokokwalifikowanego jęczmienia browarnegoEncyklopedia Szczecina. T. I (A-O). Red. T. Białecki. Uniwersytet Szczeciński Szczecin 1999, s. 191. ISBN 83-7241-089-5.. W latach 1928–1930 nauczał nawożenia i doświadczalnictwa w Szkole Rolnej w Środzie Wlkp. Stopień doktora nauk rolniczych otrzymał w 1933 na podstawie rozprawy Przemiany tłuszczu w niektórych nasionach i drzewach (promotor: prof. dr Bronisław Niklewski). W latach 1937–1939 był powołany na stanowisko naczelnika Wydziału Produkcji Roślinnej Wielkopolskiej Izby Rolniczej. Podczas II wojny światowej zajmował się tajnym nauczaniem oraz był nauczycielem w szkołach średnich. W 1951 został docentem, a w 1965 – profesorem nadzwyczajnym nauk rolniczych.

W 1955 został powołany do nowo powstałej Wyższej Szkoły Rolniczej w Szczecinie, gdzie został kierownikiem zorganizowanej przez siebie Katedry Fizjologii Roślin.