Nikołaj Siergiejewicz Szatski, Mikołaj Sergiejewicz SzatskijTaka pisownia u Znoski 1961, s. 195, ros. Николай Сергеевич Ша́тский (ur. w Moskwie, zm. 1 sierpnia 1960 tamże) – radziecki geolog, specjalizujący się głównie w badaniach tektonicznych, profesor i akademik.
Życiorys Ukończył 10. gimnazjum w Moskwie. W roku 1913 wstąpił na Uniwersytet Moskiewski, studiując nauki przyrodnicze, jednakże w trakcie studiów, w 1916 r., został powołany do służby w armii carskiej, którą odbywał do zwolnienia z wojska w 1918 r., nie biorąc jednak udziału w walkach na froncie. W grudniu 1918, nie mając ukończonych studiów, został asystentem katedry geologicznej Moskiewskiej Akademii Górniczej, jednak już latem 1919 ponownie zmobilizowany, tym razem do Armii Czerwonej, gdzie początkowo służył jako geolog wojskowy na tyłach, a w maju 1920 został skierowany do kompanii saperskiej 57 dywizji Grupy Mozyrskiej. W jej składzie przeszedł szlak bojowy od Dniepru i Berezyny do twierdzy Dęblin nad Wisłą, walcząc z polskimi wojskami. Po rozbiciu Grupy Mozyrskiej przedarł się przez Puszczę Białowieską do Grodna, gdzie w składzie batalionu wojsk inżynierskich walczył broniąc miasta przed oddziałami polskimi, a następnie brał udział w stopniowym cofaniu się Armii Czerwonej na wschód.