W tym też roku w wyniku przebudowy ronda teren boiska przeznaczono pod budowę siedziby Centralnego Ośrodka Informatyki Górnictwa.
mały|Zdjęcie z 1974 roku rejonu późniejszego węzła Katowice Francuska; na pierwszym planie obszar biurowca Francuska 70, a po drugiej stronie alei Górnośląskiej, w górnej części zabudowa Karbowej
Sama zaś trasa alei Górnośląskiej powstawała etapami. Już w latach 30. XX wieku powstała droga pomiędzy ulicą Mikołowską a ulicą T. Kościuszki i była to aleja spacerowa, stanowiąca północną granicę parku T. Kościuszki. Prowadziła ona przez tereny zielone i ogródki działkowe. Po II wojnie światowej została ona wybrukowana. W latach 50. XX wieku droga biegła od skrzyżowania ulic Mikołowskiej i Kochłowickiej w kierunku wschodnim, krzyżując się kolejno z ulicami Barbary, T. Kościuszki, W. Stwosza i Plebiscytową, kończąc przy skrzyżowaniu z ulicą Francuską.
Pomiędzy 1966 a 1969 rokiem rozpoczęto przebudowę skrzyżowania drogi z ulicą Mikołowską i ulicą Kochłowicką w sześciowlotowe rondo. 24 maja 1971 roku oddano do użytku odcinek alei pomiędzy ulicami Mikołowską a Murckowską, a w związku ze wzrostem liczby samochodów powstała drewniana kładka nad aleją będąca przedłużeniem ulicy Barbary.
Nazwę Aleja Górnośląska oficjalnie nadano w 1967 roku.