Zagrożenia i ochrona Trend populacyjny nie jest znany. Lokalnie występuje on nawet pospolicie, zwłaszcza w lasach wtórnych zasobnych w gumy i żywice. W latach 70. XX wieku w Gabonie (Makakou) zagęszczenie oszacowano na 15–20 osobników na km².
IUCN po raz pierwszy wypowiedziała się o igłoszponie lisim w 1988, umieszczając go wtedy jeszcze w obrębie Galago ze statusem Not Threatened (NT). W 1996 zaklasyfikowano go jako Lower Risk/near threatened (LR/NT). W 2008 dokonano ponownej oceny – jako gatunek najmniejszej troski, Least Concern (LC). Klasyfikację tę zachowano w najnowszej ocenie przeprowadzonej w 2016 i opublikowanej w 2019, uzasadniając ją szerokim zasięgiem występowaniem i brakiem istotnego spadku liczebności.
Nie ma większych zagrożeń dla gatunku. Nie poluje się na niego, zamieszkuje on tereny dość słabo zaludnione. Lokalnie zagraża mu niszczenie lasów wycinanych pod plantacje palm na olej. Gatunek obejmuje załącznik II CITES. Zasiedla on tereny chronione, jak parki narodowe Boumba-Bek, Campo Ma’an, Lobéké, Dzanga-Ndoki, Monte Alen, Conkouati-Douli, Odzala-Koukoua, Nouabalé-Ndoki i Maiombe, jak i rezerwat biosfey Dja.
Przypisy 15. Southern Needle-clawed Galago, s. 207 w:
Kategoria:Galagowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1857 roku Kategoria:Ssaki Afryki