Państwowy Urząd Zbożowy – jednostka organizacyjna Ministra Aprowizacji zorganizowana w 1920 r. w celu przeprowadzenia skupu i normowania obrotu ziemiopłodami oraz zarządzanie wytworzonymi w nich produktami na terenie całego krajuStatut "Państwowego Urzędu Zbożowego". . Urząd powstał na skutek trudnej sytuacji aprowizacyjnej kraju powstałej w wyniku I wojny światowej, niskiego poziomu produkcji rolniczej oraz działań wojennychTadeusz Czekalski: Aprowizacja ludności cywilnej w czasie I wojny światowej. Wojna jako katalizator zmian kultury kulinarnej w Europie. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego, Prace historyczne, Zeszyt 2, 2016.. Regulacje prawne obejmowały - obok zboża - wszystkie produkty rolne. Ponadto zapewniały budowę zakładów przetwórstwa rolno-spożywczego i innych magazynów. Poprzez stworzenie urzędu odpowiedzialnego za zaopatrzenie ludności w artykuły pierwszej potrzeby, dążono do ograniczenia spekulacyjnego handlu żywnością i zapewnienie w miarę możliwości równomiernego dostępu ludności do środków spożyciaEncyklopedia Ekonomiczno-Rolnicza, PWRiL, Warszawa 1964..
Urząd podlegał bezpośrednio Ministrowi Aprowizacji, natomiast kontrolę finansową oraz nadzór nad prawidłowością i celowością administrowania majątkiem wykonywał również Minister Skarbu.