ουρα oura „ogon”. baroni: na cześć niemieckiego ornitologa i kolekcjonera Oscara Theodora Barona (1847–1926).
Morfologia Mały koliber o średniej długości czarnym, prostym dziobie. Nogi i stopy czarne lub ciemnoszare. Tęczówki ciemnobrązowe lub czarniawe. Występuje dymorfizm płciowy. Samiec jest dosyć jednolicie ciemnooliwkowozielony z ciemnym fioletowo-purpurowym śliniakiem i opalizującym ogonem, fioletowo-niebieskim na górnej stronie i żółto-zielonym na spodniej. Za okiem niewielka biała plamka. Samica ma dolne partie ciała białawoszare z gęsto rozmieszczonymi oliwkowozielonymi plamami. W okolicy gardła i szyi niekompletny śliniak. Dolne zewnętrzne końcówki sterówek białe. Młode osobniki są podobne do samic. Długość ciała 10–11 cm, masa ciała: samiec 4,3–4,5 g, samica 3,9–4,5 g.
Zasięg występowania Zasięg występowania według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje 3370 km², zaś obszar zajmowany – 2680 km². Metalik fioletowogardły występuje tylko na kilku stanowiskach w niewielkim obszarze w prowincjach Cañar i Azuay m.in. na terenie Parku Narodowego Cajas w środkowo-południowej części Ekwadoru.