W godzinach popołudniowych w składzie macierzystego pułku batalion wycofał się na Lutomiersk. Wszystkie trzy kontrataki pozbawione były scentralizowanego dowodzenia i odpowiedniego wsparcia artyleryjskiego. Wykonane w różnym czasie nie dawały możliwości zorganizowania współdziałania pomiędzy atakującymi pododdziałami. Nieprzyjaciel kolejno je obezwładniał i załamywał.
Około 16:00 dowódca GO gen. Dindorf-Ankowicz nakazał swoim wojskom opuścić rubież rzeki Warty, a 10 DP wyznaczył kolejny pas obrony Małyń – Lutomiersk w oparciu o Ner. Dowództwo dywizji przeniosło stanowisko dowodzenia do Łaska, a następnie na południowy zachód od Aleksandrowa. Po południu większość oddziałów 10 DP cofała się. Wieczorem oba skrzydła Armii „Łódź” były rozbite. O utracie pozycji obronnych Armii „Łódź” Naczelny Wódz poinformowany został około 18:00. Około godz. 23:00 dowódca Armii gen. Rómmel zarządził odwrót.
Podsumowanie Straty Straty polskie w walkach nad Wartą wyniosły ok. 260 poległych, sama 10 DP utraciła ok. 40% swego stanu osobowego.