W szczególności nie wolno było: przejeżdżać lub przepędzać zwierzęta przez wały w innych miejscach niż do tego przeznaczonych, kopać, przebijać i sadzić drzewa lub wiklinę na wałach, paść zwierzęta na skarpach wałów, kopać doły dla wydobywania gliny lub piasku, orać ziemię nie bliżej, niż dwa metry od skraju wału.
Podczas wielkiej wody wszyscy mieszkańcy zobowiązani byli dać bezpłatną pomoc do robót ochronnych i dostarczyć potrzebnych narzędzi i środków transportu.
Odbudowa wału należała do związku wałowego, zaś budowa nowych wałów odbywała się na koszt Skarbu Państwa.
Dalsze funkcjonowanie związków wałowych Znaczenie ustawy wodnej z 1922 r. okazało się trwałe, ponieważ jej postanowienia obowiązywały w PRL do 1962 r., kiedy przyjęto, że wody stanowią wyłączną własność państwa. Jednocześnie spółki wodne i związki wałowe zostały wpisane do księgi wodnejUstawa z dnia 30 maja 1962 r. – Prawo wodne ()..
Przypisy
Kategoria:Gospodarka wodna