Teren ten charakteryzuje się także wyjątkowo korzystnym lub bardzo dobrym dostępem do infrastruktury komunikacyjnej, w sąsiedztwie zespołu zabudowy znajdują się przystanki tramwajowe dla linii komunikacyjnych w ramach wrocławskiej komunikacji miejskiej (w ciągu ulic: ulica Henryka Sienkiewicza, ulica Nowowiejska).
Historia Miejsce, w którym zbudowano kolonię WSM, przed II wojną światową stanowiło obszar o charakterze śródmiejskim gęsto zabudowany głównie kamienicami mieszkalnymi rozmieszczonymi w układzie pierzejowym, ewentualnie z oficynami i inną zabudową we wnętrzach międzyblokowych. W wyniku prowadzenia działań wojennych podczas oblężenia Wrocławia z 1945 r. część zabudowy uległa zniszczeniu, choć zniszczenia w tej części miasta były w porównaniu choćby z dzielnicami południowymi i zachodnimi znacznie mniejsze. Pośród zachowanej przedwojennej tkanki miejskiej powstały mniejsze lub większe wolne przestrzenie. Jednym z takich obszarów był teren objęty ulicą Łukasza Górnickiego, Henryka Sienkiewicza, Mikołaja Reja i Chemiczną oraz częściowo na północ od tej ostatniej ulicy. W latach 50. XX wieku teren ten odgruzowano. Powstała także wówczas koncepcja zbudowania osiedla wśród gęstej, XIX-wiecznej zabudowy, dla powstałej w 1946 r. Wrocławskiej Spółdzielni Mieszkaniowej.