Pawilon handlowo-usługowy jest tym budynkiem w ramach osiedla, który najbardziej wzbudzał i wzbudza wątpliwości co do jego ukształtowania do tego stopnia, iż wskazuje się go jako obiekt, którego realizacja, pierwotnie dla potrzeb kawiarni, okazała się największym problemem. W zamyśle i wykonaniu stworzono tu swego rodzaju parawan, oddzielający wnętrze międzyblokowe i budynki mieszkalne od ruchliwej arterii. W toku prac nad projektem osiedla i tego konkretnego budynku był on wielokrotnie modyfikowany. Także współcześnie wskazuje się na uzasadnioną możliwość wprowadzenia jego modyfikacji. Pierwotny projekt budynku został opracowany w 1958 r. przez J. Gierczaka. W tej pierwszej wersji zaproponowano malowniczą, dwukondygnacyjną kawiarnię, z rampami i tarasem. Obiekt miał stanowić ważny akcent przy głównym ciągu komunikacyjnym – ulicy Henryka Sienkiewicza. Następnie opisana koncepcja była kilkakrotnie zmieniana. Ostatecznie w celu opracowania nowej, skromniejszej koncepcji zmierzającej do znalezienia oszczędności, zlecono to zadanie Spółdzielczemu Przedsiębiorstwu Projektowemu. Nowy projekt opracował w 1961 r. J. Zachodny, we współpracy z J. Gierczakiem. Opracowany projekt zakładał zachowanie pierwotnego obrysu budynku przy jego obniżeniu do jednej kondygnacji. Powstały dwa pawilony, połączone ze sobą dachem i podcieniem.