W 1994 roku na terenach położonych w rejonie ulic Ceglanej i Krzemiennej znajdowały się wolnostojące, różnorodne budynki – po północnej stronie luźna zabudowa mieszkaniowa, a po południowej stronie ulicy Ceglanej znajdowały się obiekty mieszkalno-przemysłowe z końca XIX wieku związane z nieistniejącą cegielnią Grünfeldów. Przy ówczesnej ulicy T. Dobrowolskiego w rejonie skrzyżowania z ulicą T. Kościuszki znajdowało się wówczas niewielkie założenie parkowe, a także zespół dawnej zabudowy przemysłowej przystosowanej do celów rekreacyjnych. Obszar pomiędzy nim a Kliniką Okulistyki był wówczas obszarem zdewastowanej zieleni bez zabudowy z dzikimi wysypiskami śmieci, a teren naprzeciwko kliniki był zdewastowanym obszarem wyrobisk dawnej cegielni. Większa część terenu wypełniało zagłębienie wypełnione częściowo wodą, otoczone hałdami z dzikimi wysypiskami śmieci.